Αδικαιολόγητη χαλάρωση στην αντισεισμική πολιτική, που θα μπορούσε να αποβεί επιζήμια για τη χώρα, καταγγέλλει ο σεισμολόγος Γεράσιμος Παπαδόπουλος. Ο κύριος ερευνητής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου επισημαίνει ότι η απουσία πολύ ισχυρών σεισμών στον ελλαδικό χώρο, όπως αυτή που καταγράφεται την τελευταία τετραετία, δεν πρόκειται να συνεχιστεί επ’ άπειρον και για τον λόγο αυτόν ζητεί να σταματήσει ο εφησυχασμός και να ληφθούν προληπτικά μέτρα.
«Το φλέγον θέμα είναι ότι η αντισεισμική πολιτική στην Ελλάδα έχει χαλαρώσει. Το έχω πει πολλές φορές και θα το ξαναπώ ότι από το 2003 και ύστερα υπάρχει μια πολύ σημαντική κάμψη στην αντισεισμική πολιτική της χώρας. Οταν εγώ παραιτήθηκα από πρόεδρος της Επιτροπής Σεισμικού Κινδύνου τον Σεπτέμβριο του 2008, επειδή δεν προχωρούσε η αντισεισμική πολιτική, είχα πει ότι θα έρθει η ώρα που θα το πληρώσει ακριβά η χώρα, και δεν το παίρνω πίσω. Είμαι πεπεισμένος ότι έχω πει την ορθή άποψη» υπογραμμίζει μιλώντας στην «Espresso της Κυριακής» ο κ. Παπαδόπουλος.
Σύμφωνα με τον Ελληνα επιστήμονα, η πλημμελής αντισεισμική προστασία της χώρας φαίνεται σε πολλούς επιμέρους τομείς: «Ο αντισεισμικός προληπτικός έλεγχος των δημοσίων κτιρίων που ξεκίνησε το 2001 προχωράει με πολύ αργά βήματα. Οι ασκήσεις ετοιμότητας που γίνονται είναι πολύ λίγες. Η αξιολόγηση της σεισμικής δράσης είναι ελλιπέστατη. Σας θυμίζω ότι στην Ιταλία ήδη δικάζονται ο πρόεδρος του αστεροσκοπείου της Ρώμης και άλλοι επιστήμονες για μη αξιολόγηση της σεισμικής δράσης πριν από τον πολύνεκρο σεισμό του 2009. Οι ευθύνες του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας είναι μεγάλες» υποστηρίζει ο ίδιος.
ΗΡΕΜΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ 2008
Ο κ. Παπαδόπουλος υπενθυμίζει ότι οι τελευταίοι πολύ ισχυροί σεισμοί στη χώρα μας σημειώθηκαν το καλλοκαίρι του 2008, αλλά δεν προκάλεσαν μεγάλα προβλήματα λόγω της θέσης τους. «Το πρώτο επτάμηνο του 2008 είχαμε αλλεπάλληλους πολύ ισχυρούς σεισμούς με μέγεθος έξι Ρίχτερ και μεγαλύτερο στο Λεωνίδιο, στη Μεθώνη, μεταξύ Ηλείας και Αχαΐας, και στη Ρόδο. Ευτυχώς, οι σεισμοί εκείνοι ήταν στη θάλασσα ή λίγο μακριά από κατοικημένα κέντρα και δεν είχαμε ιδιαίτερες βλάβες» λέει ο κ. Παπαδόπουλος και συνεχίζει: «Εχουν περάσει τέσσερα χρόνια και δεν έχει γίνει κανένας με μέγεθος μεγαλύτερο από έξι Ρίχτερ. Αυτό εξηγείται. Απελευθερώθηκε τότε μεγάλο ποσό σεισμικής ενέργειας και χρειάζεται κάποιο σημαντικό χρονικό διάστημα προτού έρθουν ξανά οι σεισμοί με τα μεγάλα μεγέθη».
ΑΓΡΥΠΝΕΙΤΕ
Τι σημαίνει όμως μία τετραετία σχετικής ηρεμίας για μια χώρα με τη σεισμικότητα της Ελλάδας; «Τέσσερα χρόνια χωρίς μεγάλο σεισμό είναι μέσα στα αναμενόμενα πλαίσια, όμως η στατιστική των σεισμών είναι αμείλικτη, δεν πρόκειται να συνεχίσει επ’ αόριστον αυτό. Η φύση είναι αντικειμενική, κάνει τη δουλειά της ανεξάρτητα από τη δική μας θέληση. Κατά συνέπεια, όταν έχεις μειωμένη αντισεισμική προστασία, όταν θα έρθει ο ένας ή οι δύο επόμενοι ισχυροί σεισμοί -δεν ξέρω το πότε, κανείς δεν το ξέρει αυτό- και αν οι σεισμοί γίνουν κοντά σε κατοικημένα κέντρα, τότε νομίζω ότι θα έχουμε αρνητικά αποτελέσματα. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο βλέπω τα πράγματα από την πολύχρονη πείρα μου».
Ο Ελληνας ειδικός κλείνει τις δηλώσεις του υπογραμμίζοντας ότι η ανάγκη για τη λήψη περισσότερων προληπτικών μέτρων είναι αδήριτη. «Χρειάζεται εντατικοποίηση των δράσεων αντισεισμικής προστασίας στο προληπτικό στάδιο. Αυτό αποτελεί παγκόσμιο μάθημα».
Τι απέγινε ο έλεγχος 80.000 δημοσίων κτιρίων;
Με ρυθμούς χελώνας προχωρά το πρόγραμμα προσεισμικού ελέγχου των δημοσίων κτιρίων της χώρας. Ηταν 2001 όταν το (τότε) υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ είχε ζητήσει με εγκύκλιό του από τις νομαρχίες και τους δήμους να προχωρήσουν σε προσεισμικό έλεγχο των δημοσίων κτιρίων της χώρας, που ανέρχονται σε περίπου 80.000, και να γνωστοποιήσουν τα αποτελέσματα στον Οργανισμό Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας. Τι έγινε από τότε;
«Η πρόοδος του έργου είναι φτωχή. Αυτήν τη στιγμή έχουν συγκεντρωθεί στοιχεία περίπου για το 15% του απώτερου στόχου και μάλιστα μόνο στη μία από τις τρεις φάσεις του προσεισμικού ελέγχου, που είναι ο πρωτοβάθμιος ταχύς οπτικός έλεγχος» απαντά ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ Κοσμάς Στυλιανίδης. Με εξαίρεση τα σχολεία, για τα οποία αρμόδιος είναι ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων, μόλις 11.500 δημόσια κτίρια έχουν υποστεί αυτόν τον βασικό προσεισμικό έλεγχο, που ανήκει στην αρμοδιότητα των περιφερειών. Ο λόγος είναι ότι ο ΟΑΣΠ ναι μεν συγκεντρώνει τα στοιχεία των ελέγχων, δεν έχει δε τη δυνατότητα να τους επιβάλει ή να τους διεξαγάγει με δικά του μέσα.
«Το πρόγραμμα δεν περπατάει γιατί δεν έχουμε διοίκηση η οποία να μπορεί να το περπατήσει, να επιβάλει δηλαδή τους ελέγχους» σημειώνει ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ. Ο κ. Στυλιανίδης αποκαλύπτει επίσης ότι περίπου το 1/3 των 11.500 ελεγχθέντων κτιρίων έχουν χαρακτηριστεί «πρώτης προτεραιότητας» για να υπαχθούν σε δευτεροβάθμιο, δηλαδή, αναλυτικότερο έλεγχο, ο οποίος όμως δεν έχει προχωρήσει καθόλου.